Przejdź do treści

Szyfr Vigenère’a online: dekoder, koder i tablica

Wpisz klucz i wiadomość. Każda litera klucza daje inne przesunięcie, a tutaj widać, która dotyczy której litery tekstu.

Tryb

Wynik

Dotknij litery, aby zobaczyć obliczenie.

reklama

Na czym polega szyfr Vigenère’a?

Zamiast jednej liczby szyfr Vigenère’a używa słowa kluczowego. Każda jego litera oznacza przesunięcie (A to 0, B to 1 i tak dalej), a sam klucz powtarza się przez całą długość wiadomości. W praktyce to kilka szyfrów Cezara działających na zmianę. Dlatego ta sama litera tekstu może za każdym razem dać inny wynik. Takie szyfry nazywamy polialfabetycznymi.

Jak korzystać z tego narzędzia

  1. Wpisz klucz. Wielkość liter nie ma znaczenia.
  2. Wybierz Szyfruj albo Deszyfruj.
  3. Wpisz lub wklej wiadomość. Wynik pojawia się na bieżąco.
  4. Kliknij dowolną literę w wierszach, a zobaczysz jej obliczenie i to samo miejsce zaznaczone w tablicy niżej na stronie.

Szyfrowanie ręczne na przykładzie

Pod wiadomością zapisz klucz i powtarzaj go tak długo, aż każda litera tekstu dostanie swoją literę klucza. Następnie przesuń każdą literę tekstu o wartość tej litery.

Szyfrowanie ręczne na przykładzie
Tekst SPOTKAJMY
Klucz KLUCZKLUC
Wynik CAIVJKUGA

S z kluczem K to przesunięcie o 10 miejsc, a po dojściu do końca alfabetu liczymy dalej od początku, więc wychodzi C. P z kluczem L przesuwa się o 11 i daje A. Spacje i znaki interpunkcyjne przepisujesz bez zmian i nie zużywają one liter klucza, więc SPOTKAJMY JUTRO to CAIVJKUGA IEELQ.

Jak odszyfrować szyfr Vigenère’a

Mając klucz, robisz to samo, tyle że w drugą stronę: zapisujesz klucz pod szyfrogramem i cofasz każdą literę o wartość litery klucza. C z kluczem K cofa się o 10 miejsc do S. W narzędziu wystarczy przełączyć się na Deszyfruj, wpisać klucz i wkleić szyfrogram.

Tablica Vigenère’a

Tablica Vigenère’a, nazywana też kwadratem Vigenère’a, zastępuje liczenie. Każdy wiersz to alfabet przesunięty o jedno miejsce dalej niż poprzedni. Przy szyfrowaniu idziesz do wiersza litery klucza i kolumny litery tekstu, a wynik leży na ich skrzyżowaniu. Przy odszyfrowywaniu szukasz litery szyfrogramu w wierszu klucza i odczytujesz literę na górze jej kolumny. Litera wybrana w narzędziu jest tu zaznaczona, a tablica zmienia się razem z alfabetem, także na polski.

ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ
A ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ
B BCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZA
C CDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZAB
D DEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZABC
E EFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZABCD
F FGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZABCDE
G GHIJKLMNOPQRSTUVWXYZABCDEF
H HIJKLMNOPQRSTUVWXYZABCDEFG
I IJKLMNOPQRSTUVWXYZABCDEFGH
J JKLMNOPQRSTUVWXYZABCDEFGHI
K KLMNOPQRSTUVWXYZABCDEFGHIJ
L LMNOPQRSTUVWXYZABCDEFGHIJK
M MNOPQRSTUVWXYZABCDEFGHIJKL
N NOPQRSTUVWXYZABCDEFGHIJKLM
O OPQRSTUVWXYZABCDEFGHIJKLMN
P PQRSTUVWXYZABCDEFGHIJKLMNO
Q QRSTUVWXYZABCDEFGHIJKLMNOP
R RSTUVWXYZABCDEFGHIJKLMNOPQ
S STUVWXYZABCDEFGHIJKLMNOPQR
T TUVWXYZABCDEFGHIJKLMNOPQRS
U UVWXYZABCDEFGHIJKLMNOPQRST
V VWXYZABCDEFGHIJKLMNOPQRSTU
W WXYZABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUV
X XYZABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVW
Y YZABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWX
Z ZABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXY

Wzór na szyfr Vigenère’a

Ponumeruj litery od A = 0 do Z = 25. P oznacza literę tekstu jawnego, K literę klucza, a C literę szyfrogramu.

C = (P + K) mod 26
P = (C − K) mod 26

Pierwsza litera to S (18), a litera klucza to K (10). 18 + 10 = 28, a 28 mod 26 = 2, czyli C.

Czy można go złamać bez klucza?

Tak, choć to narzędzie wymaga klucza i nie znajdzie go za Ciebie. Atak ma zwykle dwa etapy. Najpierw ustala się długość klucza: powtarzające się w szyfrogramie grupy liter leżą zwykle w odstępach będących jej wielokrotnością, a metodę tę nazywa się testem Kasiskiego. Potem tekst dzieli się na tyle kolumn, ile liter ma klucz. Każda kolumna to zwykły szyfr Cezara, więc przesunięcie zdradza policzenie liter, w czym pomoże nasze narzędzie do analizy częstości. Im krótszy klucz i dłuższa wiadomość, tym łatwiej.

Kto naprawdę wymyślił ten szyfr?

Nazwa myli, bo metodę opublikował w 1553 roku Włoch Giovan Battista Bellaso. Francuski dyplomata Blaise de Vigenère opisał w 1586 roku jej mocniejszą odmianę, a jego nazwisko przylgnęło później do prostszej wersji. Przez wieki szyfr uchodził za „le chiffre indéchiffrable”, czyli szyfr nie do złamania, aż w 1863 roku Friedrich Kasiski opublikował ogólną metodę ataku. Charles Babbage poradził sobie z nim wcześniej, ale swojej pracy nie ogłosił. O szyfrach pokrewnych przeczytasz w przeglądzie szyfrów podstawieniowych.

Najczęstsze pytania

Czym szyfr Vigenère’a różni się od szyfru Cezara?

Szyfr Cezara ma jedno przesunięcie dla całej wiadomości, a Vigenère zmienia je z litery na literę. Jednoliterowy klucz zamienia Vigenère’a w Cezara: klucz D to przesunięcie 3, więc HELLO daje KHOOR, a klucz N to ROT13.

Czy można używać polskich znaków?

Tak. Wybierz alfabet polski, a Ą, Ć, Ę, Ł, Ń, Ó, Ś, Ź i Ż będą zwykłymi literami, także w kluczu. Pamiętaj tylko, żeby przy odszyfrowywaniu ustawić ten sam alfabet, bo inaczej wynik będzie błędny.

Jak długi powinien być klucz?

Im dłuższy, tym lepiej, bo krótki powtarza się często i zostawia w szyfrogramie ślady. Mimo to szyfr Vigenère’a służy do nauki i zagadek, więc nie chroń nim haseł ani prywatnych danych.

Czy tekst trafia na wasz serwer?

Nie. Narzędzie działa w Twojej przeglądarce, więc ani tekst, ani klucz nie są wysyłane na nasz serwer.

Więcej narzędzi i poradników